کازرون ما با همت و زحمات شبانه روزی دلسوزان عرصه مطبوعات و با تلاش عزیزانی که مشکلات شهر را قلم می زنند صاحب 4 نشریه هفتگی است که این، در مقایسه با شهرهایی مانند خود بسیار جالب توجه است. علاوه بر آن سایت ها و وبلاگ های بسیاری هستند که به موضوعات مختلفی در حیطه ی شهرستان کازرون می پردازند و چون آیینه ای تمام نما، کازرون، زیبایی ها، مشکلات و فرهنگ آن را به خوبی منعکس می کنند و تمامی این مطالب با خون دل تهیه می شوند تا شاید مردم و مسوولین شهرستان آن ها را مطالعه کنند و با اطلاع از مشکلات موجود گامی در جهت نیل به کازرونی آبادتر بردارند.
چنان که می دانید در تمامی کشور ما افراد اهل مطالعه کم تعداد هستند و افراد کمی با مطالب و اخبار نشریات ارتباط برقرار می کنند و کازرون هم از این قاعده مستثنی نیست ولی به هر حال توقع این است که مسوولین شهرستان با دقت و پیگیری بیشتری این مطالب را مطالعه کنند و مشکلات حوزه ی مدیریتی خود را به خوبی بشناسند تا با اقداماتی شایسته به رفع موانع پیشرفت شهرستان بپردازند؛ اما آیا اصولا مسوولین محترم مطالب مندرج در نشریات شهرستان را می خوانند؟
کمتر دیده ام که در مقابل سیل مطالبی که در نشریات و سایت ها نگاشته می شود پاسخی از سوی مسوولین برای نویسنده، هفته نامه و یا به طور کلی برای مردم ارسال شود. باید در نظر داشت که وقتی انتقادی وارد می شود و یا خواسته ای مطرح می گردد از چند وجه خارج نیست:
اول این که نویسنده اشتباه می کند و در مورد مطلب مطروحه کارهایی صورت گرفته که نویسنده از آن بی اطلاع است که در این صورت نهاد مورد انتقاد وظیفه دارد برای روشن شدن اذهان عمومی مطالبی را در همان نشریه ی طرح کننده ی مساله توضیح دهد و مردم را از کارهای صورت گرفته در آن زمینه مطلع سازد.
ثانیا اگر موضوع مطروحه تازگی دارد و تا آن زمان به ذهن مسوولین نرسیده است، باز هم باید ضمن تشکر از نویسنده مطلب، سریعا امکان انجام پیشنهاد را بررسی نمایند و به مردم اطلاع دهند.
و حالت سوم این که ممکن است در راه تحقق مطلب مورد بحث موانعی وجود داشته باشد که باز هم نهاد یا مسوول مرتبط باید این موارد را به طور شفاف توضیح دهد و از مردم بخواهد پیشنهادات خود را برای رفع این موانع ارائه دهند. بی شک این کار به یک بسیج عمومی برای حل این موارد منجر خواهد شد و می توان با ایجاد یک خواست عمومی اکثر موانع را برطرف کرد.
اما متاسفانه چنین چیزی دیده نمی شود و این ممکن است حتی موجبات دلسردی و بی انگیزگی دوستان اهل قلم را فراهم نماید که به هیچ وجه به سود شهرستان نخواهد بود. از آن جایی که گاه با برخی از این دوستان فرهیخته مصاحبت می کنم در صحبت های این دوستان هم این تردید وجود دارد که:
آیا کسی نوشته های ما را می خواند و آیا باید به نوشتن ادامه دهیم ادامه دهیم یا خیر؟
در حاشیه ی این مطلب و ضمن رایزنی با دوستان برای نگاشتن آن متوجه شدم که پیش از این فرماندار محترم شخصا ضمن پیگیری مطالب از ادارات می خواسته اند که به موارد مطروحه در نشریات پاسخ دهند اما ظاهرا این رویه منسوخ شده است که همین جا از ایشان تقاضا می کنم مجددا این مساله را پیگیری فرمایند و اجازه ندهند زحمات دوستان نگارنده و دلسوزان عرصه مطبوعات هدر رود.
در پایان ضمن تبریک پیشاپیش سال نو آرزو می کنم که در سال جدید، همراهی و هماهنگی و پاسخگویی بهتر و شایسته تری از مسوولین شهرستان شاهد باشیم و سال جدید سال رونق مطبوعات و انتقادات سودمند و در نتیجه پیشرفت و آبادانی باشد.