گلبانگ سربلندی

 منبع خبر

این تصاویر روزنامه های دانمارکیست که در یک حرکت هماهنگ با چاپ مجدد کاریکاتورهای موهن به مسلمانان جهان اعلان جنگ داده اند !!

واقعا چطور در کشورهایی که ادعای رشد فکری و آزادی دارند چنین اتفاقاتی می افتد؟

۱- احسان بدری طیبلو

۲- محمد خوشنام

۳- امیر خسرو شجاعی

منبع خبر

منبع خبر

  ولادت با سعادت حضرت امام محمد باقر (ع)

 و ۲۲بهمن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی مبارک باد.

آیا تا کنون به این نکته فکر کرده اید  که توطئه چیست و عوامل موفقیت آن کدامند؟

توطئه در لغت به معنی زمینه سازی و مقدمه چینی برای انجام کاری است. اما این لغت بیشتر در مورد زمینه سازی کارهای منفی مصطلح شده است و زمانی اتفاق می افتد که یک فرد،گروه ویا یک جریان سیاسی، برای رسیدن به مقصودی خاص دست به تدارک اقداماتی مخفیانه می زند و موذیانه هدف خود را دنبال می کند. در این راه معمولا توطئه گر به همراهی عده ی دیگری نیز نیاز دارد که او را در انجام کار یاری نمایند و چه بسا برای متقاعد کردن این افراد به همکاری، امتیازاتی را هم برای این اشخاص در نظر بگیرد و آنان راتطمیع کند. یکی از انواع توطئه، دسیسه ی کشورهای استعمارگر و قوی برای استفاده از منابع و امکانات دیگر کشورهاست و در این زمینه ابزار گوناگونی مورد استفاده قرار می گیرد که این اقدامات از جاسوسی در کشور هدف، تا حمله نظامی علیه آن کشور را شامل می شود.

از مهمترین عوامل موفقیت یا عدم موفقیت این گونه توطئه ها برخورد مردم کشورهای هدف با این زمینه سازی هاست که می توان افراد را در این مورد به سه دسته تقسیم کرد:

دسته اول افرادی هستند که با آگاهی تمام خود را در اختیار توطئه گران قرار می دهند و منافع ملت را فدای منافع شخصی خود کرده، دشمن را یاری می دهند. این افراد خطرناک ترین حربه های توطئه گر هستند چرا که شناسایی آنان بسیار دشوار و گاه غیر ممکن است.

دسته دوم افرادی هستند که به علت ناآگاهی و عدم اطلاع از مسائل پشت پرده، بدون آن که نیت بدی داشته باشند بازیچه دست توطعه گر می شوند و با جریان توطئه همراهی می کنند. این افراد که از طبقه جمهور می باشند به علت تشکیل اکثریت جامعه در موفقیت توطئه نقشی اساسی دارند.

و بالاخره دسته سوم کسانی هستند که با هشیاری تمام و با دید وسیع سیاسی، به سرعت مسائل را تشخیص می دهند و با آگاهی دادن به مردم از موفقیت توطئه جلو گیری می کنند.

کشور ما یکی از کشورهایی است که به لحاظ موقعیت خاص جغرافیایی و برخورداری از منابع طبیعی فراوان همواره هدف توطئه های گوناگون استعمارگران بوده است و امروز نیز این مساله به قوت خود باقیست واین مساله ضرورت هشیاری و بیداری مردم را بیش تر نمایان می کند. در این راه سنگینی بار آگاهی دادن به مردم عادی بر دوش صاحبان قلم و افراد محقق است که با تذکر به موقع مسائل اجازه ندهند که افراد نا آگاه، ندانسته و بی هیچ جیره و مواجب خود را به استخدام توطئه در آورند.

خوشبختانه ملت ما بعد از انقلاب اسلامی و در پیچ و خم کوچه های انقلاب وجنگ به رشد سیاسی  بزرگی نائل شده است اما بایـــد دانست که برای حفظ ارزش های انقلاب و میهن، انتقــــال این تجربیــــات به نسل های دیگر ضرورت انکارناپذیریست وتلاش فراوانی را می طلبد و هر گونـــه کوتاهی در این زمینه، با توجـــــه به تهاجم فرهنگی علیه جوانان عواقب ناخوشایندی دارد. البته انتخاب ابزار مناسب برای این انتقال خود حدیثی دیگر است وذکاوت خاصی را طلب میکند چرا که تنها، صرف هزینه در مسیرها ی کلیشه ای و تکراری  نه تنها سودمــند نیست بلکه گاه نتیجه ای معکوس دارد.

خداوند ایران و ایرانی را از تمامی آسیب ها دور بدارد.  

همیشه همین طور بوده ایم! در آخرین لحظه به فکر مـربی می افتیم، همیشه وقت کمی برای آماده سازی داریم، همیشه باید با دعا وسلام وصلوات گل بزنیم، همیشه با تیم های ضعیف مشکل داریم و... ودر آخر هم که نتیجه آن چنانــی به دست نمــی آید و یا حذف زود هنگامــی از مسابقات گوناگون پیش می آید،  جلسه ای برای بررسی مشکلات تیم ملی تشکیل می دهیم و  ضعف ها را به گردن مربــی نگــون بخت می اندازیم و همه چیز تمام می شود تا مسابقات بعدی.

این داستان ، این بار هم برای تیــم ملی تکرار شد و فوتبال دوستان را نگــــران کرد. به راستی تاکی باید چنین بود و ما کی می خواهیم از اشتباهاتمان درس بگیریم؟ 

هر چند  هنـــوز در ابتدای راه جام جهـانی ۲۰۱۰ هستیــم و فرصت زیادی برای جبران ۲ امتیاز از دست رفته در مقابل سوریه وجود دارد اما  اگر هشیار نباشیم باز هم مانند بسیاری از ادوار گذشتــــه افسوس خواهیم خورد. باید دانست که تنها، راه یافتن به مسابقات جام جهانی هم نمی تواند کافی باشد،  چرا که اگر بخواهیم به جام جهانی برویم و مثل دوره ی گذشته با یک نتیجه ضعیف به وطن باز گردیم، همان بهتر که اصلا نرویم.

به هر حال امیدوارم که با حضور مربی نام آشنای اسپانیایی و حمــــایت اهالی ورزش از او و همچنین طرح ریزی یک برنامه بلند مدت برای استفــــاده از دانش این مربی بزرگ، ناکامی های گذشته جبران شود.

 ان شاء الله...  

هوا که عایق خوبیست هم یونیزه شده

       چرا که قلب زمین عاشق غریزه شده

ته خیار که روزی پلید وبد مزه بود

  برای خوردن گوساله پاستوریزه شده

نگاه می کنم از پنجره به تنهایی

  که مثل شیشه شکسته است وریزه ریزه شده

  گناه توست اگر وقت فکر و قافیه نیست

  گناه نیست اگر پس بگو که قافیه چیست

 غلط غلوط نوشتن که باب روز وشب است

  از این به بعد غزل هم دچار ولگردیست

نه راه کعبه نمایان نه راه ترکستان

  هر آن چه هست در این جا غبار بی رحمیست

مرا ببخش غزل جان اگر جسارت شد

  که حرف روز همین است حرف آزادیست

اگر هنوز قبول است رد مطلع ما

 هوا که عایق خوبیست هم یونیزه شده

امیرخسروشجاعی

۸/۱۲/۸۲

بوشهر

به میمنت ومبارکی موشک هم به فضا پرتاب کردیم و تا چند روز دیگر هم ماهواره به فضا خواهیم فرستاد.دیگر همه مشکلات مردم حل خواهد شد! دیگر نه کسی مشکل مسکن دارد و نه تورم می تواند برای مردم دندان تیز کند!

هر چند چنین دستاورد هایی مایه ی افتخار است و ما به هیچ وجه نمی خواهیم این گونه موفقیت ها را کم رنگ کنیم اما به نظر می رسد باید در انتخاب اولویت های کشور دقت بیشتری صورت گیرد. مردم ما ثابت کرده اند که توانایی های فراوانی دارند و این موضوع در طول تاریخ به اثبات رسیده است، اما اگر امکانات مناسب برای همه ایرانیان وجود داشته باشد، مسلما این توانایی های بالقوه بیش از پیش به فعل در می آیند. هنوز نقاط محروم زیادی از سیستان وبلوچستان گرفته تا همین شهر خودمان وجود دارند که مردمانی با استعداد های گوناگون و فراوان در آن ها زندگی می کنند و چه بسا با گسیل کردن امکانات متناسب هر یک از آنان بتوانند برگ های زرین دیگری نیز به افتخارات این کشور بزرگ اضافه نمایند.

در این زمینه شما هم نظر بدهید

                         سر بلندی ایران وایرانی آرزوی ماست

    فتحعلی شاه قاجار گه گاه شعر می سرود و روزی شاعر دربار را به داوری گرفت. شاعر هم که شعر را نپسندیده بود بی پروا نظــر خود را باز گفت.شاه فرمان داد که او را به طویله برند و در ردیف چهارپایان به آخور بندند. شاعر ساعتی چند در آنجا بـود تا  آن که شاه دوبـاره او را خواست و از نـو شعر را برایش خواند. سپس پرسید: «حالا چطور است؟». شـاعر هم بی آن که سخنی بگوید راه خروج در پیش گرفت. شاه پرسید کجا می روی؟ گفت به طویله!

   واما...

آنچه مرا به نوشتن این داستان  وا داشت شجاعت شاعر بود شجـاعتی که هر چنـد در تاریخ این سرزمین مصداق های فراوان دارد  اما گاه در مقابل کثرت افراد چاپلوس  و بزدل هایی که در طول تاریخ بر حماقت های حاکمان بی کفایت صحـه گذاشته اند کم فروغ شده اند. چه ظلم ها که بر اثـر سکوت افراد صاحب منصب در مقابل شاهان مستبد بر مردم این سرزمیــن نرفته است و چه آبادانی هایی که براثر این حماقت ها ویرانه نشده است...

چه خوب است که من و تو  باخودمان عهد کنیم که اگر روزی در جایگاه قضاوت و مشورت واقع شدیم جز به حقیقت و نیکی نیندیشیم و همیشه شجاعانه واز روی مسؤلیت سخن بگوییم. به قول سعدی:

                هرکه شاه آن کند که او گوید          حیف باشد که جز نکو گوید