امیر خسرو شجاعی | جمعه بیست و چهارم آبان ۱۳۸۷ | 14:16
روزنامه ی اعتماد ملی(سه شنبه 21 آبان 1387 ص 11) جدولی ارائه کرده در باب افزایش قیمت خوراکی ها طی سه سال 84 تا 87 که دولت فعلی با تورم 24 درصدی دست به گریبان است.
ما که اندک اندک با این افزایش قیمت های کالاهای مصرفی سرو کار داشتیم متوجه نبودیم که اوضاع از چه قرار تغییر کرده و تازه حالی مان شده از این پس این رژیم غذایی را که برای ترکه ای شدن هیکل مان در نظر داشتیم به اجرا درآوریم باید خیلی بیشتر جدی بگیریم ... مثلا گوشت قرمز از کیلویی 4200 تومان تبدیل شده به 8500 تومان. خب، این یک قلم را که به سادگی می توانیم حذف کنیم. چون اصولاً گوشت قرمز چربی زاید زیاد دارد و برای سلامتی قلب مان ضرر دارد فراوان! البته گوشت مرغ را که از کیلویی 1200 تومان رسیده به 3500 تومان می شود یه کاریش کرد هفته ای یک بار ، به خصوص که از گردن و بال و پوستش می شود سوپی یا آشی هم بار بگذاریم و از استخوان های باقیمانده که موفق به جویدنش نشده باشیم چیزی هم به گربه ی ولگرد محله میرسد که خودش کلی ثواب دارد. گلابی 700 تومانی که تبدیل شده به 2700 تومان یا هلوی 800 تومانی که به 2500 تومان بالغ گردیده اصولا جزو کالاهای لوکس و اشرافی به حساب می آیند و به تیپ ما کارمند جماعت نمی خورند آنها هم حذف می شوند هرچند این گونه اقلام برای تامین ویتامین مفید واقع می شدند اما ویتامین های مورد نیاز بدنمان را از گوجه فرنگی هایی که از یک محله ی به خصوص در پایتخت مان می خریم هم می توان تامین کرد. شکر و قند مصرفی هم که از 700 تومان به 1500 تومان تبدیل شده اند که اصولا نزد اطباء ام الفساد تلقی می شوند بی شک جز مرض و تباهی چیزی عایدمان نمی کنند. و اما چای، که از 4000 تومان به کیلویی 9 هزارتومان افزایش یافته هم افزایش اش مبارک است از آنجا که می دانیم چای، این دشمن پنهان، آهن بدن مان را ضایع می کند و مخدری است که نظیرش فقط خودش است. البته فراموش نکنم بگویم این آهن بدن مان همان آهنی است که از مصرف عدسی به دست آورده ایم که از کیلویی 800 تومان به 2200 تومان افزایش قیمت داشته است. و ما دیگر غلط بکنیم با این عدس ها بخواهیم سبزه ی سفره ی هفت سین به بار آوریم امروزه روز!