رمضان امسال هم از راه رسيد. ماهي كه به ماه ميهماني خدا معروف است و همگان سعي مي كنند كه نهايت بهره را از اين ماه پر خير و بركت ببرند اما گذشته از اين ها رمضان فرصتي است براي من و شما كه به خود باز گرديم و سالي يك بار هم كه شده به خودمان نگاهي بيندازيم كه چه كرده ايم و چه مي كنيم و چه خوب است كه خداوند متعال اين چنين فرصتي را به بندگانش عطا كرده است. شايد كمترين كاري كه مي توان كرد اين باشد كه از صميم دل خداوند را شكر گفت خداوندي كه اين قدر بندگانش را دوست دارد كه خود بهانه اي ايجاد مي كند تا از گناه بندگانش درگذرد. از خداوند توفيق روزه داري واقعي را طلب مي كنم و اميدوارم در اين ماه گناهانمان را بسوزانيم.
چرا از كلمه سوزاندن استفاده مي كنم؟ چرا كه در باب معني كلمه رمضان در لغت نامه دهخدا آمده است: "رمضان سنگ گرم است و از سنگ گرم پاي روندگان مي سوزد و شايد كه به وقت وضع اين نام ماه صيام در شدت گرما باشد و يا ماخوذ است از رمض كه به معني سوختن است، چون ماه صيام گناهان را مي سوزد لذا به اين نام مسمي گشت و يا مشتق از رمض است و معني رمض سوخته شدن پاي از گرمي زمين چون ماه صيام موجب سوختگي و تكليف نفس است.
اگر رمضان فقط همين يك فايده اي كه در معناي نامش نهفته است را داشته باشد كافيست كه آن را با تمام وجود دريابيم حال آن كه رمضان در آسمان ها هم بسيار عزيز است. ماه نزول قرآن است. عبادت ليله القدر آن از عبادت هزار ماه بهتر است و فرشتگان الهي مامورند بندگان را از ابتداي اين شب عزيز تا مطلع فجر سلام دهند و تنها انديشيدن به اين جملات حال و هواي انسان را دگرگون مي كند.
خدايا دست ما را بگير.