آن چه حقیر را بر آن داشت که این مطلب را نگارش کنم، نخست خدمات شایسته شهرداری کازرون در سال گذشته و خصوصا حسن آماده سازی و بسیج امکانات شهری برای پذیرایی از میهمانان نوروزی بود که هر چند خالی از اشکال و ایراد نیست اما در مقایسه با سنوات گذشته بی نظیر است و جا دارد از شهردار محترم و کارکنان زحمتکش شهرداری کازرون تقدیری درخور به عمل آید.

نکته دیگر که البته مورد تاسف است و در هیچ جای دیگر به آن شدت که ما در شهرمان شاهدیم دیده نمی شود این است که برخی افراد نا آگاه به صورت عجیبی به تخریب سامانه ها و امکاناتی که  برای رفاه شهروندان در نظر گرفته شده است ـ از قبیل تلفن های عمومی، لامپ های روشنایی شهری، امکانات پارک ها، تابلو ها و علائم رانندگی، سطل های زباله و... ـ دست می زنند و گویا نمی دانند که هزینه ساخت و تعبیه این امکانات تماما از قِبَل مالیات ها و عوارض شهری و توسط خود مردم تامین می شود. به عبارت دیگر تمامی این ها متعلق به من و شماست و با پول خودمان ساخته می شود. این جانب ضمن تقبیح این اعمال غیر عقلانی، از تمامی همشهرستانی های عزیز و فرهیخته خود استدعا دارم که نهایت کوشش و دقت خود را در جهت نگهداری و حفظ سازه ها و امکانات شهری که با تلاش فراوان و صرف هزینه های هنگفت به وجود آمده است به کار گیرند وضمن برخورد با این افراد آنان را به مراجع ذی صلاح معرفی نمایند تا ان شا الله رفته رفته فرهنگ نگهداری از شهر تاریخی و زیبایمان در رگ و خون تک تک کازرونی ها نهادینه شود.

بی شک اگر می خواهیم شهری زیبا، مدرن، و پاکیزه داشته باشیم باید بیاموزیم که مسوولانه عمل کنیم و بدانیم که مدیران شهری بدون کمک من و شما هرگز نمی توانند آن چه را شایسته کازرون و کازرونی است فراهم آورند.

توضیح این که مطلب فوق در تاریخ ۲۴ فروردین در هفته نامه بیشاپور به چاپ رسیده است اما ظاهرا در تایپ آن بی دقتی به عمل آمده و کلماتی که به رنگ قرمز در نوشته مشخص شده است حذف شده یا تغییر یافته است که بدینوسیله اصل متن را برای استفاده دوستان عزیز در وبلاگ قرار می دهم.

    ضمنا دوستان گرامی می توانند برای دیدن سایت شهرداری کازرون به آدرس زیر مراجعه فرمایند:

http://www.kazeroon.ir/

 امیرخسرو شجاعی

                 ضمنا موژان(دخترم) دو ساله شد

دوستان سلام

امشب، حین مطالعه سایت ها و اخبار گوناگون موردی را دیدم که برایم بسیار جالب و آموزنده بود و بی مناسبت ندیدم که آن را برای شما عزیزان نیز نقل کنم. موضوع مربوط به مهریه دختران علی رضا افتخاری خواننده محبوب کشورمان است. بی تردید پس از مطالعه این مطلب شما هم به افتخاری افتخار می کنید:

گفته مي‌شود که مهريه دختر بزرگ علي رضا افتخاري، خواننده اصفهاني و نام آشناي کشورمان، حفظ 450 غزل از حافظ شيرازي و مهريه دختر کوچک وي حفظ 16 جزء از قرآن کريم است.

علي رضا افتخاري، يکي از خوانندگان محبوب سنتي ايران، مهريه دخترانش را حفظ قرآن کريم و غزليات حافظ شيرازي قرار داده است که تا کنون داماد بزرگش 350 غزل حفظ کرده و داماد کوچکش 8 جزء از قرآن کريم را حفظ کرده است.

اين در حالي است که تعيين مهريه هاي سنگين و نجومي چنان مرسوم شده است که مانند ديگر رسومِ دست و پا گير، سدي بزرگ بر سر راه ازدواج جوانان شده و بهتر است ما نيز با پيش گرفتن چنين سنت‌هاي حسنه‌اي، راه ازدواج را براي جوانان آسان کنيم.

سه شنبه این هفته کار مهمی داشتم که برای انجامش مجبور بودم برم بوشهر. از اونجا که ممکن بود کارم طول بکشه فکر کردم بهتره طوری برم که صبح زود اونجا باشم و این کار مستلزم این بود که شب رو بوشهر بمونم. اما کجا؟

اولین جایی که به نظرم رسید منزل "دکتر رمضانی" عزیز بود که قبلا هم یک بار حسابی بهشون زحمت داده بودم. آشنایی من با ایشون یکی از برکات محیط مجازیست و در این مورد مدیون "مهندس امامی" هستم.

ایشون یک انسان کامل و بزرگوار هستند که حتی اگر ساعتها در کنارشان باشید هرگز خسته نخواهید شد و من که خاطره خوب سفر قبل و بزرگواری ایشون رو داشتم تصمیم گرفتم باز هم خدمت این عزیز برسم. به همین دلیل هم خدمتشون تماس گرفتم و موضوع رو گفتم. ایشون هم که با کمال بزرگواری پذیرفتند. یکی دو ساعت بعد تماس گرفتند و با محبت زیاد اصرار کردند با خانواده بوشهر بریم و خوب ما هم پذیرفتیم. "موژان"، همین که فهمید می خواهیم بریم پیش یه دکتر(پزشک) حسابی جا خورد و از ترس آمپول احتمالی کمی مضطرب شد اما به هر حال پس از این که کمی توضیح دادیم که آمپولی در کار نیست آروم شد. تو این مدتی که خدمت دکتر و خانواده محترمشون بودیم اونقدر این عزیزان به ما محبت کردندکه واقعا شرمنده شدیم و موژان هم که همیشه از دکترها می ترسید در اثر محبت های دکتررمضانی، بعد از این ماجرا دکتر رمضانی رو با نام دکتر مهربون میشناسه.

ضمن تشکر دوباره از ایشون و خانواده محترمشون این پست رو به همه دوستان مجازی خودم تقدیم می کنم. در عکس زیر من و موژان و دکتر مهربان را درکنار خلیج همیشه فارس می بینید:

بابت کیفیت پایین عکس عذرخواهی می کنم

محبت شدیدی که سابقا ابراز میکردم
دروغ وبی اساس بود و در حقیقت نفرت به تو
روز به روز زیادتر میشود و هرچه بیشتر ترا میشناسم
پستی و وقاحت تو بیشتر در نظرم آشکار میگردد
در قلب خود احساس میکنم که ناچارباید
از تو دور باشم و هیچگاه فکر نکرده بودم که

شریک زندگی تو باشم زیرا ملاقاتهاییکه اخیرا با تو کردم
طبیعت و زمانه روح پلیدت را آشکار ساخت و
بسیاری از اخلاق و صفات تو را به من شناساند و میدانم که
خشونت طبع و تند خوئی ترا بدبخت خواهد کرد
اگر عروسی ما سر بگیرد مسلما همه عمر خود را با تو
به پریشانی و بد بختی خواهم گذراند و بدون تو عمر خود را
در نهایت شادکامی طی خواهم کرد در نظر داشته باش که روح من
هیچگاه بتو رام نخواهد شد و نفرت و کینه ام پیوسته
متوجه تواست این نکته را باید در نظر داشته باشی و بدانی که
از تو میخواهم آنچه را که گفته ام شوخی و مسخره نکنی و بدانی که
این نامه را از صمیم قلب مینویسم و چقدر تاسف میخورم اگر
باز هم در صدد دوستی با من باشی با نهایت نفرت از تو میخواهم
که از پاسخ دادن به این نامه خودداری کنی زیرا نامه های تو سراسر
مهمل و دروغ است و نمیتوان گفت که دارای
لطف و حرارت میباشد بطور قطع بدان که همیشه
دشمن تو هستم و از تو بشدت متفنر هستم و نمیتوانم فکر کنم که
دوست صمیمی و وفادار تو هستم



دوست خوبم
اگر می خواهی بدانی که راز این نامه چه بوده است نامه را یک بار دیگر یک خط در میان بخون