منبع:فردا

عكس از فردا

مقدمه :

در کتاب آسمانی ما مسلمانان نکته ها و پندها گاه به صورت داستان هایی بیان شده که علاوه بر شیرینی و جذابیت خاص خود محتوی پندها و اندرزهای نهفته ای هستند که خردمندان با اندیشیدن در آن می توانند آن ظرائف را کشف نمایند و برای سایرین تبیین کنند تا سرمشق و راهنمایی باشد برای انسانها و این نکات مانند چراغی هستند که می توانند راه از از بیراهه مشخص کنند داستانهایی نظیر داستان یوسف، نوح، موسی و ...

یکی ازداستانهای اعجاب انگیز زیبای قرآن که سوالات زیادی را در ذهن انسان ها برانگیخته است داستان ذوالقرنین است که در سوره کهف و از آیات 83 تا 98 مطرح شده و از همین آیات مشخص می شود که حتی قبل از نزول این آیات هم مردم ذوالقرنین را می شناخته اند و با قصه هایی از او آشنایی داشته اند چنان که خدا به پیامبر اسلام می گوید:" و یسئلونک عَن ذِی القرنین" یعنی:" از تو دربارة ذوالقرنین سوال می کنند." ما در این مقاله سعی داریم نظریات مختلف را دربارة ذوالقرنین بررسی نمائیم و در نهایت نزدیکترین نظر را به واقعیت توصیف کنیم تا دریابیم که ذوالقرنین کیست؟

 بقیه در ادامه مطلب

مطلب زیر به قلم دوست دانشمندم یاسر محسنی است که از زمان حضورم در محیط مجازی با ایشان آشنا شده ام. شاید بتوان ایشان را یک ایرانی - افغانی نامید. هم اکنون ساکن افغانستان هستند و در یکی از تلوزیون های این کشور مشغول فعالیت می باشند. مطلب زیر با عنوان سفر قندهار تا حدودی اوضاع داخلی افغانستان را می نماید که انعکاس آن را خالی از لطف ندیدم.ضمنا لینک سایت ایشان با عنوان "درنوشتند" در قسمت دوستان وبلاگ من موجود است. 

همچنین برای آشنایی بیشتر با این دوست گرامی می توانید به آدرس زیر مراجعه کنید:

http://www.yasermohseni.com/

حب الوطن من الایمان ( رسول الاکرم صل الله علیه و اله و سلم )

وقتی که از رفتن به شهر پدری یعنی قندهار مطمئن شدم ، ریش بیشتری گذاشتم البته نه به خاطر قصد قربت به سنت موکد نبوی بلکه برای دفع ضرر !

رفت و برگشتم با پروازهای ناتو بود چون راه زمینی فوق العاده نا امن است و هم  این که مثل من چهره ی خوشتیپ و حسابی داشته باشی به قول ایرانی ها " رو هوایی " .  قندهار کار خاصی نداشتم برای همین بیکار و بی عار می  گشتم و هوتل می رفتم و قهوه خانه ها و .. و با پشتوی دست و پا شکسته  با مردم ارتباط بر قرار می کردم  .

شهر قندهار تا حدی امنیت داره اما حوالی آن اصلا  . مردم هنوز که هنوزه بی سواد و فاقد شعور اجتماعی کافی و فوق العاده سنتی استند و اگر به قول دکتر منوچهر محسنی " فرهنگ " را در کل ، به شیوه و سبک زندگی تعریف کنیم ، قندهاری ها سطح فرهنگ نازلی دارند .

فاصله ی طبقاتی زیاددر بین مردم وجود ندارد  یعنی همه نوع مردم از نگاه مالی وجود دارد ضعیف ، متوسط و عالی .

شهر سازی در قندهار طی یک " ماستر پلان یا نقشه ی اصلی شهر سازی نیست طوری که در هیچ جای افغانستان وجود ندارد اما خب ساختمان های شیک و مجلل و فخیم تک و توک ساخته میشه و طوری که دیدم  مردم می توانستند با این مدرنیت فیزیکی ارتباط نسبتا خوبی برقرار کنند و طبیعی است که فرهنگ کافی شاپ و سوپر مارکیت و پلازه ها و بوتیک ها و .. قدم به قدم داره جا می افته به خصوص در بیبن جوانان .

از شاخصه های اصلی و معروف قندهاری ها مهمان نوازی ، جرئت و شجاعت ، دست و دلبازی و بچه خوشی است .

شاید کمتر کسانی فرق بین بچه بازی و بچه خوشی را بداند ! در حقیقت هلمندی ها بچه باز استند یعنی از بچه ، سوء استفاده جنسی می کنند به جای استفاده ی جسنی از جنس مخالف . اما بچه خوشی یعنی خوش و بش با بچه و بودن و گپ زدن و .. با او . اما بچه کسی است که ریش ندارد یا تازه ریش دراورده و بین ده سال تا هیجده سال است و سفید بلند و بالا .

از بازار های معروف شهر قندهار بازار چارسو است که دارای چار بازار اصلی است . زنانه فروشی ، چینی و چوری ( النگو ) فروشی ، پارچه و واسکت و مردانه فروشی و خوراکه و وسایل خانگی .

 ناحیه ی اول بزرگترین ناحیه در شهر قندهار است که فارسی زبانان و شیعه ها یا به قول پشتون ها شیعه گان زندگی می کنند . تعصبات مذهبی در قندهار نا چیز است اما برایشان بیشتر " قوم " مطرح می باشد . مثلا در آشنایی اول حتما از یکی از چار سوال اصلی درباره ی قوم است . مثلا میگن " چی شیبه ؟ " یا میگن " په زیی چی شییه ؟ "

یعنی در بین "  زی "  ها کدام استی ؟

از قوم های اصیل و بزرگ و قدرت مند پشتون می توان از بارک زی ،  اچیک زی  ، نور زی  ، علی زی یاد کرد که هر قوم دارای ویژگی خاصی است مثلا نور زی ها چشم های زیبا دارند یا باریک زی ها دارای قد و قامت بلند استند .  در خبریم که اینها دارای بک ریشه و منشا می باشند اما دقیقا معلوم نیست . در کتاب ( افغانان ، جای ، فرهنگ و نژاد از الفنستون ) در بخش نژاد خیلی مفصل توضیح داده شده .

در قندهار اکثر مردم چه شیعه و چه سنی به حکومت طالبان خشنود ترند و کرزی را آدمی ترسو و گاهن بی دین معرفی می کنند .

اما از خاطره ی خوبم در این سفر این است که برای پرواز روز دوشنبه ی همین هفته به فرودگاه قندهار رفتم .. خب پرواز به خاطر ابری بودن هوا میسر نشد در همین حال یک عملیات انتحاری در بیرون از فرودگاه اتفاق افتاد که سه نفر کشته شدند و چندین زخمی ... من در داخل گیر ماندم و هوا هم گرم و نیروهای امنیتی خارجی را ترسی فجیع فرا گرفته بود من هم در همین گیر و دار رفتم بک انرژِی خریدم و زیر سایه ی درختی نشستم و نو شیدم ! 

نام ايران دوباره در ليست سايت "ياهو" قرار گرفت

رحيم مشايي باز هم عذرخواهی نکرد!

پاسخ به چند پرسش جالب فقهي ؛ قبله کسي که به فضا رفته کدام طرف است؟

بازرسي از گوشيهاي تلفن همراه رسمي شد ؟

یکشنبه، خسوف

رهبر انقلاب: به نام عدالت، حرکت جاهلانه صورت نگیرد

هاشمی: حکومت ما حکومت آخوندی است

پاسخ آيت‌الله‌العظمي‌مكارم درباره چراغاني در بحران برق

قرص درمان سرماخوردگي توليد شد

عکس از فردا

حتما گاهی برایتان پیش آمده است که با اعتماد به وجود تاکسی در سطح شهر، این وسیله عمومی را برای رسیدن به مقصد انتخاب کرده اید و پس از انتظار فراوان یک تاکسی خالی  از راه می رسد و شما هم با خوشحالی او را صدا می زنید و در خیال، خود را به مقصد رسیده می پندارید. اما در کمال ناباوری می بینید که تاکسی بی تفاوت به شما از کنارتان رد می شود و به شما اعتنایی نمی کند! به راستی چه کسی باید با این تاکسی ها برخورد کند؟ آیا شما حوصله ی این را  دارید که خود را درگیر ادارات کنید و از او کتبا شکایت کنید؟

ما که تا کنون در شهر خودمان برخوردی با این تاکسی های متخلف ندیده ایم اما ظاهرا شهرداری تهران این رفتار تاکسی ها را بر نمی تابد و به شدت با آن برخورد می کند.

در این زمینه خبر زیر را به نقل از فردا  بخوانید:

چند روزیست کمتر وقت نوشتن و پرداختن به وبلاگ را دارم اما به هرحال فکر کردم امروز برای خالی نبودن عریضه هم که شده مطالب زیر را معرفی کنم:

دوستان سلام

ورزشکار با اخلاق شهرمان - بهادر ریاضی - دیشب و طی نظر ارسالی ذیل مطلب "تاریخچه چلوکباب ..." از همه وبلاگ نویسان کازرونی با هر جناح و دیدگاه سیاسی و غیر سیاسی برای صرف افطاری در ماه مبارک رمضان دعوت نموده اند.

 به فرموده ایشان همه دوستان علاقه مند می توانند در همین وبلاگ ثبت نام فرمایند.

ضمنا وبلاگ ایشان هم با نام قهرمان  افتتاح گردید.

متن نظر ارسالی ایشان در زیر می آید:

سلام به امیر خسرو عزیز
وعرض ادب به همه ی دوستان
به روی چشم
وا مزلنگم جلو پاتو جاروف میکنم
قدمتو رو تیلم
قدم سید بزرگوار جناب مهندس امامی با حاج آقا هادی خان (آفاق) با دکتر خرسند
با بیرام سالار با محمد با تمامی اهل قلم با صاحبان فکر و اندبشه و مدیران سایت ها و وبلاگ ها و تمامی حزب ها و جنا ها و چپی ها و راستی ها و مستقل و تند رو و میانه رو و فراگیر و با بونه و پریشان و طلوع فردا شهر سلمان مروت و مدارا و گرنک و آشکارده و دوست آشنا غریب با هر تفکری و هر عقیده ایی و هر گرایش فکری اعم از اصلاح طلب یا اصولگرا یا هر کسی که قلبش برای ایران و دلش برای کازرون می تپد روی سر بنده
یک افطاری دعوت هستید
بدیهی است که زمان آن متعاقباَدر همین وبلاگ با اجازه ی امیر خسرو عزیز اعلام خواهد شد که البته ثواب در آمدن از روزه به صرف افطاری تنها برای خودم میباشد
لذا بدین منظور از کسانی که به بنده این افتخار را میدهند تقاضا میکنم از همین اکنون
با ثبت نام در همین وبلاگ حضور خود را بطور رسمی و اینترنتی اعلام بدارند
تا این حقیر بداند که چند نفر را قرار است افطاری بدهد که تا جوانم کار کنم و پول در بیاورم
حضور آقای دکتر دشمن زیاری و دکتر خرسند و استاد مجنون و بیرام سالار الزامی است
من کازرون مردم مهمان نواز و گرمم
من پور تنگ چوگان فرزند دشت برمم

چون دعوت از شما ها عزیزان رسمی است و زمانش هم مبارک و وموضوعش هم عزیز است
پس این هم امضای بنده

خاک پای شما
بهادر ریاضی

دوستان سلام

چندی پیش مطلبی را با عنوان "تاریخچه چلوکباب" در وبلاگم درج کردم. این مطلب اشتهای همه دوستان  را تحریک کرد و دوست بزرگوار و دانشمندم جناب دکتر دشمن زیاری پیشنهاد دادند که  یک روز همگی دور هم جمع شده و به بهانه صرف کبابی با وصوف آن چنانی که در مطلب آمده بود دیداری داشته باشیم و امروز آن روز موعود بود که با تلاش ورزشکار با مرام شهرمان - بهادر خان ریاضی - کبابی حاضر شد و محفلی گرم به وجود آمد که حاصل آن تماما درس بود که بنده از این عزیزان تلمذ نمودم.

جای شما خالی که ساعت ها بحث شیرین و سفره ای رنگین و روزی به یادماندنی را در کنار این بزرگواران داشتم.

ضمنا عکس های زیر را هم از همین سفره پر زحمت - برای جناب ریاضی - تهیه کردم که هر چند کیفیت مناسبی ندارد اما دیدن آن خالی از لطف نیست.

امیدوارم که باز هم چنین جلساتی بر پا شود و این بار همه دوستان وبلاگ نویس و اساتید بزرگوار  حضور داشته باشند تا عطر سبز دیدار دوستان با بوی مطبوع کباب نقشی از خاطره بر لوح خاطرمان بتراشد!

مجید مجیدی به ذکر خاطره ای از اولین دیدار خود با رهبر معظم انقلاب پرداخت.

به گزارش «فردا» و به نقل از ویژه نامه تداوم آفتاب، مجید مجیدی از کارگردانان کشور در خاطره خود می آورد: اولین دیدار من با آقا برمی‌گردد به سال 70 و فیلم بدوک.این فیلم فیلم تلخی باید می‌بود. این فیلم برای من منشا اتفاقاتی هم شد و البته مصداق بسیار خوبی است که تفاوت نگاه آقا را با مسئولین فرهنگی نظام برای شما عرض کنم. این فیلم را به همراه جمعی از هنرمندان و مسئولین در جلسه‌ای که آقا حضور داشتند، دیدیم. فیلم که تمام شد آقا به شدت برافروخته و ناراحت شد.

وی ادامه داد: این عین عبارت آقاست: اگر این فیلم مبتنی بر درام است که حرفی نیست ولی اگر مبتنی بر واقعیات است من حرف دارم. اقای سید مهدی شجاعی که نویسنده فیلمنامه بود، گفت: متاسفانه مبتنی بر واقعیت است و اگر می‌خواستیم همه آن را نشان دهیم فیلم ظرفیت این همه تلخی را ننداشت و بعد مصداق‌هایی را هم آوردیم. و باز یان عین عبارت آقا است که خطاب به مسئولینی که آنجا بودند، گفتند: اگر چنین است چرا به ما نمی‌گویید. چرا به ما گزارش داده نمی‌شود. با همین لحن. که بعدها از ما گزارش خواستند و ما هم گزارش‌هایمان را مکتوب کردیم و فرستادیم و اولین نتیجه‌ آن، این بود که کل مسئولین آن منطقه عوض شدند. می‌خواهم نگاه و برخود آقا را تشریح کنم که می‌دانند هنر متعهد و انقلابی آن است که در آن درد وجود داشته باشد تا مسئولین ببینند و در جهت رفع آنها برآیند.

در ادامه خبرنگار جام جم می گوید: امام جمله‌ای هم دارند و می‌گویند که هنر آن است که سیاهی‌های جامعه را نشان دهد.

و مجیدی در پاسخ با بیان اینکه برخی معتقد بودند این فیلم برای جشنواره‌ها ساخته شده با ماموریت نگاه غربی تاکید می کند: بله، ولی در برابر این برخورد آقا، کسانی که به دنبال نگاه سیاسی بودند اسم این کار را گذاشتند سیاه‌نمایی. همین آقای کلهر که الان مشاور آقای احمدی‌نژاد هستند برای این فیلم نقدی نوشت که مضمون آن این بود که فیلم به سفارش غربی‌ها ساخته شده است.

بنابراین گزارش خبرنگار می گوید: در صورتی که پشت فیلم آدم‌هایی مثل سید مهدی شجاعی و مجید مجیدی که از بچه‌های انقلاب هستند، ایستاده بودند.

که مجید مجیدی در ادامه می گوید: در حالی که وقتی خود آقا که معیار است، نمی‌گوید آقا به چه حقی این فیلم را ساختی، او که رهبر مملکت است و می‌توانند تکلیف کنند که نباید چنین فیلمی بسازی و پرونده کار را ببندند، اما چنین نگفتند. ولی می‌دانید که فیلم توسط وزیر ارشاد وقت توقیف شد. نگذاشتند به جشنواره‌ها برود. فقط به کن رفت و رئیس جمهور وقت نامه‌ای 11 بندی خطاب به من و حوزه هنری نوشت و توضیح خواست. در بند اول این نامه آمده بود که ما این همه سد و سیلو در کشور ساختیم، این همه آبادانی، چرا راجع به این‌ها فیلم نساختید؟ هجمه‌های زیادی به من شد.

وی در ادامه در خصوص واکنش شهید آوینی به این فیلم می گوید: شهید آوینی در نمایش خصوصی فیلم را دید. وقتی فیلم تمام شد آنقدر با سرعت از حوزه بیرون رفت که فکر کردم از فیلم بدش آمده است. اما می‌خواست کسی اشکش را نبیند. بعد به من زنگ زد، رفتم پیشش و من را بغل کرد و بوسید. شهید آوینی اولین مدافع این فیلم بود و تنها حامی من او بود. نامه رئیس جمهور وقت را بردم پی سید مرتضی. گفت: ول کن مجید! تو فیلمتو ساختی. گفتم: باید جواب بدهم، گفت: جواب هم می‌دهیم با هم. یک روز مفصل به همراه او نشستیم و به این نامه جواب دادیم و در پاسخ به بند اول آن نوشتیم: شما در همه تاریخ ادبیات ایران در میان آثار شعرای متعهد یک بیت شعر پیدا نمی‌کنید که درباره سد و سیلو و ... باشد. یعنی با زبان بی‌زبانی گفتیم که قرار نیست مجیز گوی شما باشیم و اگر هم دفاع می‌کنیم از کلیت این انقلاب و این کشور دفاع می‌کنیم. هنر فرمایشی که خاصیت ندارد. وظیفه هنرمند هم این نیست. ولی در برابر همه این هجمه‌ها آقا یک پیغامی به من دادنند که اگر قرار باشد کسی انتقاد کند و به چالش بکشاند همین شماها هستید. و در مقابل هم ساختار مدیریت فرهنگی کشور تا آنجا پیش رفت که 3 سال نگذاشتند من فیلم بسازم. بچه‌های آسمان را 3 سال بود نوشته بودم و نمی‌گذاشتند بسازم.

امروز به دنبال مطلب مهمی برای عرضه به شما عزیزان می گشتم که با سیلی از این اخبار قابل تامل روبرو شدم و حیفم آمد که همه این خبرها را به شما معرفی ننمایم. لطفا ببینید و قضاوت کنید:

یک پارچه نوشته و سه غلط املایی در آیه قرآن

عمرالبشیر: ما اولیا الله هستیم و دشمنان ما اولیای شیطان

باز هم تفرقه(اساتید با معرفت و اساتید بی...)

آمار نگران کننده دانش‌آموزان سیگاری

انتشار 2 كتاب چاپ‌نشده از مهدی اخوان‌ثالث

نامه یک ایرانی مقیم اسراییل به شاه

اما و اگرهای بازنشستگی های اخیر اساتید دانشگاه ها

دیدن سریال های ترکیه حرام است

امروزه با افزایش جمعیت و کمبود زمین برای ساخت مسکن و مشکلات بسیار دیگری که در این راه وجود دارد ناچاریم که در محیط های کوچک و فشرده ای به نام آپارتمان زندگی کنیم که همواره مشکلات خاص خود را داشته است.

در این راه و برای آسایش آپارتمان نشینان رعایت قواعدی که نام "فرهنگ آپارتمان نشینی" به خود گرفته است ضروریست.در بسياري از شهرهاي بزرگ ايران كه سال هاست مردم مجبور به استفاده از آپارتمان ها هستند اين فرهنگ كاملا جا افتاده است اما در مورد شهر ما(کازرون) اين موضوع كاملا جوان است و به همين دليل هنوز آن طور كه بايد و شايد برخی از همشهریان عزیزمان  آداب آپارتمان را نياموخته اند.  از آن جا كه خود ساكن يك بلوك مسكوني آپارتماني هستم بارها وجود اين معضل را از نزديك حس كرده ام.

اما آن چه انگيزه ي نوشتن اين مطلب شد، ماجرایی بود كه ديشب در بلوك ما اتفاق افتاد كه شرح آن به قرار زير است:

ساعت دو بعد از نصف شب بود كه متوجه صداي ريزش آب از طبقات بالا در راهرو ساختمان شدم كه البته بسيار عجيب به نظر  مي رسيد چرا كه به هيچ وجه لوله آب در راهرو ساختمان وجود ندارد؛ همچنين فرض شستشوي راهرو هم از سوي همسايگان در آن ساعت شب عاقلانه به نظر نمي رسيد. اين بود كه براي يافتن علت آن از خانه خارج شدم. آب بسيار زيادي از سقف راه پله به پايين مي ريخت. با تعقيب آب متوجه شدم كه يكي از همسايگان طبقه چهارم ساختمان ضمن باز گذاشتن شير آب منزل را ترك كرده و اين كار باعث شده كه آب تمام منزل او را فرا بگیرد و سپس به راهرو سرازیر شود!

به سرعت همسایه ها را خبر کردم تا در صورتی که کسی از حال این همسایه خبر داشته باشد به او خبر بدهیم اما کسی تلفن تماس ایشان را نمی دانست. قبل از هرچیز با قطع جریان آب توسط شیر اصلی کنتور جلو وخیم تر شدن اوضاع را گرفتم در همین احوال متوجه شدیم که آب از سقف واحد زیرین آن ها هم جاری شده و وضعیت نامناسبی را به وجود آورده بنابراین فکر کردم که بهترین کار این است که  با آتش نشانی تماس بگیرم تا اگر امکان داشته باشد با ماموران خود وارد منزل شوند و اوضاع را مهار کنند که آتش نشانی حضور خود را منوط به نظارت مامورین انتظامی نمود.

قبل از حضور ماموران یکی از همسایگان موفق شد تلفن تماس همسایه ی سهل انگار را به دست آورد. وقتی که با وی تماس گرفتیم متوجه شدیم که ایشان خارج از کازرون هستند اما قول دادند که تا ۴۵ دقیقه دیگر خود را می رسانند. پس از قطع تماس، مامورین آتش نشانی و انتظامی به محل رسیدند و بعد از پرس و جو،  افسر کشیک با همسایه سهل انگار ما تماس گرفت و گفت اگر تا ۳۰ دقیقه دیگر نرسید مجبوریم در را باز کنیم و اوضاع را کنترل نماییم که ایشان هم گفت: "خود را به موقع خواهم رساند." 

به هر حال پس از کش و قوس بسیار ساعت ۴ صبح بود که ایشان از راه رسیدند و قائله ختم شد. اما به قیمت آزار بسیار برای همسایگان و مامورین انتظامی و آتش نشانی و ...

در این بین باید از مامورین دلسوز و وظیفه شناس نیروی انتظامی و آتش نشانی هم کمال تشکر را به عمل آورد که با وظیفه شناسی و حضور به موقع، ما را در کنترل این آشفتگی یاری نمودند. اما آیا بهتر نیست هنگام ترک منزل خصوصا منازل آپارتمانی دقت بیشتری به خرج داد و مسایل ایمنی را بازرسی نمود؟

امیدوارم عزیزانی که این گونه سکونت را برای خود انتخاب نموده و می نمایند به حقوق همسایگان احترام گزارده و مقررات این گونه زیستن را برای آسایش خود و دیگران رعایت نمایند. 

تصویر: بالابردن سوال برانگیز پرچم ایران در ژنو

بهای برق از مهر 7 برابر می‏شود

نگرانی از بازگشت منشور كوروش به ایران

اکستازی اسلامی هم آمد